Maçtan önce böyle bir takım seyredeceğimizi düşünmemiştim. Dirençli, mücadeleci, uyumlu bir takım hüviyetindeki Antalyaspor’dan bahsetmiyorum. Galatasaray’ı böyle izleyeceğimi düşünmemiştim.  Belki de Arda’nın erken gelen golü rehavete kapılmalarına sebep oldu düşünülebilir. Ancak golden önce de kayda değer bir atraksiyon göremedim ben. Golden sonra zaten evlere şenlik bir takım oldu.

Defans kurgusu değişmişti, çakma sol bek Uğur, çakma sağ bek Emre idi. Oysaki gerçek sağ bek Uğur yerinde olsa Necati’nin ofsayt kokan golü olmayacaktı belki. Çünkü sahada Emre göremedim ben. Sağ bekte de göremedim, sağda da… Solda Uğur kendince bir şeyler yapmaya çabaladı ama o kadarına şükür.

Takım kanatsız kalınca gol nereden gelecek zaten. Tek gol duran toptan. Enteresan bir vuruş tekniği ile. Bilinçli olduğu bile kuşkulu. Çünkü sahada takım bilinci yok. Herkes birbirine küsmüş sanki. Orta sahadakiler “görümcemgilller gelmezse ben oynamam” modundalar. Forvet hattı “siz de bizim topumuzu çaldıydınız” feryadındalar. Defanstakilere bulaşmıyorum bile. Gelen DAN, gidene DUN.

Jo’dan tek forvet olmaz demiştim. Bence olmazdı. Olmadı nitekim. Şimdilik. Belki ilerde becerisi artar, olmayacak duaya amin dedirtir. Zaten erken sakatlandı. Fiziken hazır değil miydi acaba?şeklinde soruları sordurttu konu-komşuya.

Hakem ilk devrenin ortalarına kadar seminerler düzenledi. Bütün düdüklerden sonra (kendi çaldığı düdükler) hem konuşarak hem de vücut diliyle pozisyonları izah etti. Ben de sandım ki “hakem semineri”ndeyiz, uygulamalı eğitim yapılıyor. Yahu abi ne diye kendini paralıyon. O yaşa kadar öğrenmemiş, bırak öyle kalsın. Düdüğünü çal geç! Gerekiyorsa kartını göster. Açık hava seminerinin yeri değil be ya.

Uzun lafın kısası Galatasaray hayal kırıklığı yarattı. Doğru düzgün atak girişimi bile yok. Ataktan da vazgeçtim. Gol pozisyonu zaten hakgetire. Azcık topla oynasalar ona da fitim. O noktadayım yani. Yensen de yenilsen de türküleri eşliğinde çekirdek çitleme faslını geçtik. Dur bakalım, zevklenirse ikinci yarı yediklerimizden hasıl olan kalorileri yakarız belki. Çıkmadık canda umut vardır.

***

İkinci yarının ilk yarıdan farkı yoktu. Vardı da olumlu anlamda yoktu. Tabi Galatasaray cephesinde… Santrforsuzluk çok baş ağrıtacağa benziyor. Santrforsuz takım meyvesiz ağaç gibi. Dallar uzayabildiği kadar uzasa neye yarar. Ucunda meyve yok.

Santrfor yerine de oynar denilen Dos Santos yerde yuvarlanmaktan top oynamaya vakit bulamadı. Birisi bu çocuğa yeşil sahanın yatıp yuvarlanacak bir oyun sahası olmadığını, o stadyumların da lunapark olmadığın acilen anlatsın. Hakem iyi dayandı, en sonunda sarıyı verdi. Belki başka hakem olsa çoktan ikinci sarıdan kırmızıyı verirdi.

İkinci bir tehlike bekleri bekliyor. Pozisyonundan memnun olmayan; yerini yadırgayan bekler kartlık faullere gebe haberiniz olsun. Her an sarı ve hatta direk kırmızı görebilirler. Vermeyince Mabud neylesin Mahmut misali istidadları o mevki değilse zorlamak çözüm olmayacak, bilakis takım zararına bile olabilir.

Üçüncü tehlike kenarda. Kötü gidişata “Dur!” diyecek hamleyi yapamayan teknik ve na-teknik direktörler. Ortada orta sahayı çekip çevirme göreviyle meşgul olan Ayhan kardeşimiz takım mağlup durumda iken ve bu durum uzun sürünce “sinir küpü” haline geliyor. Hatırlıyorum böyle böyle kırmızı kart görmüşlüğü de oldu. 3 değişiklik hakkı varken 2 tanesini kullanmak sonuçtan memnun olmaktır. Galatasaray teknik sorumlusu mağlubiyetten memnun ise vay halimize!

Dördüncü handikap Arda Turan. Maç başında coşkulu değilse sittin sene geçse yine mutsuz. Mutsuz olduğunda da efektif değil. Takımı ateşlemesi gereken kişi olduğu halde kendi halinde takılıyor gibi. Dos Santos’un serseri mayın haline mi alındı bilinmez.

Hasılı kelam Antalya sadece tatil yapılan bir yer olarak anılmamalı. Buradan dersler de çıkartılabilmeli. Ben kendi adıma çıkartım da kimi ne faydası olacak :)

Necati çok çalışkandı. Gol attı ve gol kurtardı. Galibiyette önemli rol oynadı. Ancak Antalya’nın bu formasını beğenmedim. Daltonlar gibi duruyor. Enine çubuklu formayı oldum olası sıcak bakmam. Ha benim soğuk bakıyor olmamın zurnanın zırt dediği yerden farkı olmadığının da ayırdındayım :)