İnsan vücudunda yeni bir damar daha keşfedildi sayın seyirciler! Eskilerin “AR damarı” dediği, günümüzde neredeyse bulunmaz Hint kumaşı niteliği kazanan “o damar”ın bir versiyonu daha bulundu…

Kaybettiğim beni aramaya başladığım an bir yolun sonu, bir başka yolun başlangıcı idi şüphesiz. Hayattaki her şeyde olduğu gibi bir “son” başka bir “ilk” ile devam ediyordu film şeridinde.

Her şeyin bir sonu vardır. Her güzel şeyin bir sonu kesinlikle vardır… Güzellikler de çirkinlikler de elbet son bulur. Çirkinliğe tahammül edilmediği için sanki sona ermeyecekmiş gibi azap verir. Oysaki güzellikler ve iyi şeyler göz açıp kapayıncaya kadar biter, gider…

Efendim öncelikle bir açıklamayla giriş yapmak istiyorum. Geçen söyleşimizde kullandığımız resmi yanlış anlayanlar olmuş. “El hareketi” sanmışlar. Evet, resim el hareketiydi fakat o anlamda bir el hareketi değildi.

Bir blog sendromu aldı başını gidiyor. Konuyla ilgili sevgili yazanımızın fikirlerine başvuracağız. Malum-u aliniz kendileri bir süredir popüler bir medyanın blog sayfalarında arz-ı endam etmekteydi.